فروردین عزیز بالاخره سرو کلش پیدا شد . عاشق بهارم عاشق زندگی دوباره، شکوفه ، سبزی سبزه...۱۰ روز اول عید رو شیراز بودیم. این بچه ها عجیب با مامان لی لی جور هستند. مامانم همونطوری که باهاشون رفیقه و دوست ، خیلی هم به تربیت و رفتار درست و ... تاکید داره. همیشه یه جمله دارند که میگن تربیت بچه از خود بچه عزیزتره.درسته که حسین هیچ جا نیومد با من و آوا هم داره کم کم فاز و حس و حال حسین رو میگیره انا برعکس جانا دقیقا مثل خودمه. پر از جنب و جوش مهربون زنده و شاد و البته زبون درازاین عید هم با رمضان یکی شده و حسابی کلافه کنندس.از ۱۲ فروردین هم که انروز باشه اومدیم شمال. شکوفه زرد الو و هلو ، بهارنارنجهای بی بو و ..امشب هم تازه دندون لق شده جانا رو کشف کردیم. دو تا پایینی جلویی. یکم نگرانی جانا جونم و یهو گفتی مامتن قلبم چرا تند تالاپ تلوپ میکنه

شب تو فروشگاه محبوبت افق کورش در حال خرید بودیم که اومدی گفتی مامان دندونم خوب بود انا یهو خیلی درد میکنه. تو فکر راهی بودم که مث آوا برات بکشمش خودم اما هنوز توی خونه نرسیده، جلوی در، دندونت خودش افتاد تو دهنت. همش ترس و استرس اینو داشتی که نکنه بقول خودت خونریزی شه ، اما به خوبی گذشت. با بابایی برات هدیه آماده کردیم که دندونت که زیر بالشته با اون جایگزین شه. چی خریدیم؟؟؟چراغ مطعاله بقول خودت. دیشب که رفته بودیم برای ویلای جدید خاله سپیده و عمو رضا خرید کنیم، اونجا یه عالمه چراغ مطالعه داشتند و تو گررریه که میخوای خلاصه فردادصب که بیدار شی اميدوارم کلی ذوق کنی. چراغ مطعاله و عینک طبلی دو تا از چیزاهایی هستند که دوست داری داشته باشی. بهت میگم اخه عینک نیاز نداری ، میگی جرااا میخوام راهدکه نیرن نیخورم به در و دیدار